Satu kajian baharu daripada Institusi Oseanografi Scripps UC San Diego mencadangkan bahawa pengunduran glasier yang didorong oleh perubahan iklim boleh mengurangkan mikronutrien penting dalam air cair, memberi kesan kepada ekosistem marin.
Glasier Alaska yang semakin surut mempunyai pendedahan yang ketara namun membimbangkan menurut penyelidikan baharu yang diketuai oleh saintis di Scripps Institution of Oceanography UC San Diego. Penemuan mereka menunjukkan bahawa apabila glasier mengecut akibat perubahan iklim, mereka boleh menghantar lebih sedikit nutrien penting kepada ekosistem marin, dengan akibat ekologi yang berpotensi meluas.
Para penyelidik meneliti air cair dari dua glasier Alaska - satu stabil dan satu lagi cepat berundur - dan mendapati bahawa air cair glasier berundur mengandungi jumlah besi dan mangan yang bioavailable yang lebih rendah, yang merupakan nutrien penting untuk kehidupan laut.
Diterbitkan dalam jurnal Nature Communications, kajian ini boleh membentuk semula pemahaman kita tentang pengaruh glasier terhadap kesihatan lautan.
"Jika kita boleh menduplikasi penemuan ini di tempat lain, impaknya melangkaui pemahaman saintifik kita tentang glasier," kata pengarang bersama Sarah Aarons, ahli geokimia di Scripps, dalam satu siaran berita. “Ini boleh memberi kesan kepada produktiviti ekosistem marin yang sangat penting, yang boleh memberi implikasi jangka panjang untuk kesihatan perikanan utama.
Glasier mengisar batu menjadi sedimen halus yang memasuki air laut melalui pencairan glasier, bertindak sebagai sumber mikronutrien yang penting, terutamanya di kawasan latitud tinggi seperti Alaska dan Antartika. Nutrien ini, terutamanya besi dan mangan, adalah penting untuk pertumbuhan fitoplankton, membentuk asas kepada kebanyakan siratan makanan marin dan memainkan peranan penting dalam mengawal paras karbon dioksida atmosfera.
Tumpuan kajian adalah pada dua glasier di Semenanjung Kenai Alaska.
Glasier Aialik yang stabil menghasilkan air cair dengan kepekatan besi bioavailable yang lebih tinggi (18%) dan mangan (26%). Sebaliknya, air cair dari Glasier Barat Laut yang berundur mempunyai kepekatan nutrien ini yang jauh lebih rendah pada 13% dan 14-15%, masing-masing.
Perbezaan ini disebabkan oleh masa interaksi batuan air yang lebih lama dalam glasier berundur, yang meningkatkan luluhawa kimia dan mengurangkan bioavailabiliti nutrien.
"Semakin lama anda mempunyai air bersentuhan dengan batu atau sedimen, lebih banyak kerosakan kimia atau luluhawa berlaku," tambah Aarons. "Jadi glasier yang berundur mungkin menghantar lebih banyak sedimen ke lautan tetapi dengan kepekatan nutrien bioavailable yang lebih rendah seperti besi kerana lebih banyak luluhawa berlaku."
Penemuan ini menimbulkan kebimbangan tentang implikasi yang lebih luas untuk ekosistem marin global, terutamanya di kawasan terhad nutrien seperti Teluk Alaska. Pengurangan nutrien penting yang terhasil daripada pengunduran glasier boleh mengubah produktiviti perairan ini dan mengganggu rantai makanan yang disokongnya.
"Kami melihat perbezaan geokimia yang sangat jelas antara kedua-dua sistem glasier ini yang kami kaitkan dengan keadaan berundur mereka," tambah pengarang utama Kiefer Forsch, yang menjalankan kajian itu sebagai felo pasca doktoral di Scripps dan kini berada di University of Southern California. "Walau bagaimanapun, ini adalah gambaran dua glasier di satu rantau. Memahami sama ada corak ini bertahan merentasi glasier di tempat lain di dunia dengan jenis batuan dasar yang berbeza dan peringkat pengunduran akan memerlukan lebih banyak penyelidikan."
Kajian ini menyerlahkan kesan ekologi yang ketara akibat pengunduran glasier akibat perubahan iklim, menekankan kepentingan penyelidikan berterusan dan sokongan kerajaan.
"Penyelidikan ini tidak mungkin dilakukan tanpa pembiayaan daripada Yayasan Sains Kebangsaan dan kerjasama dengan Perkhidmatan Taman Negara," tambah Aarons. "Pembiayaan daripada NSF membolehkan kami memahami bagaimana landskap ini bertindak balas terhadap planet yang semakin panas, dan mempunyai kesan langsung kepada ramai orang yang hidup di tanah ini dan melawat fjord glasier ini untuk hidupan liar yang banyak dan pelbagai."
Apabila glasier di seluruh dunia terus kehilangan ais, para penyelidik meminta kajian lanjut untuk menilai sama ada corak yang sama berlaku di kawasan lain. Wawasan sedemikian adalah penting untuk meramalkan tindak balas ekosistem terhadap pengunduran glasier yang berterusan dan merumuskan strategi untuk mengurangkan kesan ke atas biodiversiti marin dan perikanan.
Kajian itu termasuk sumbangan daripada Angel Ruacho dari Agensi Perlindungan Alam Sekitar AS, yang menjalankan penyelidikan sebagai felo pasca doktoral di Universiti Washington.