Satu kajian baru dari Projek Modal Semulajadi Universiti Stanford menunjukkan bahawa walaupun interaksi ringkas dengan alam semula jadi boleh meningkatkan kesihatan mental dengan ketara bagi penduduk bandar. Temui cara penyelidikan ini boleh merevolusikan perancangan bandar.
Dengan peningkatan bilangan orang yang tinggal di persekitaran bandar, isu kesihatan mental seperti kebimbangan dan gangguan mood semakin berleluasa. Satu kajian baru dari Projek Modal Asli Universiti Stanford (NatCap) mendedahkan bahawa walaupun 15 minit masa yang dihabiskan di alam semula jadi boleh menghasilkan manfaat yang besar untuk kesihatan mental.
Diterbitkan dalam jurnal Nature Cities, kajian itu memberikan pandangan penting untuk perancang bandar dan pembuat dasar. Data menunjukkan bahawa mengintegrasikan ruang hijau ke dalam bandar bukan sahaja membantu mengurangkan isu kesihatan mental tetapi juga menyumbang kepada menurunkan suhu bandar dan menangkap pelepasan karbon.
"Kami sedang berusaha untuk menterjemahkan saiz kesan yang kami temui melalui analisis ini kepada penunjuk yang lebih intuitif yang akan berguna untuk pembuat keputusan melalui model InVEST tertumpu kesihatan mental baharu," kata pengarang utama Yingjie Li, seorang sarjana pasca doktoral di NatCap dan di Jabatan Biologi di Sekolah Kemanusiaan dan Sains Stanford, dalam satu kenyataan berita. "Sebagai contoh, kami boleh menjalankan senario seperti: jika sebuah bandar pada masa ini mempunyai 20% kawasan hijau atau litupan pokok, berapa banyak kes gangguan kesihatan mental yang boleh dielakkan yang boleh dielakkan jika itu dinaikkan kepada 30%? Kami juga akan berusaha untuk memasukkan anggaran potensi kos penjagaan kesihatan yang dielakkan yang dikaitkan dengan penambahbaikan dalam alam bandar."
Perintis Model Alam Bandar
NatCap terkenal dengan set alatan InVEST, yang menilai perkhidmatan ekosistem di seluruh dunia. Alat ini kini termasuk langkah khusus untuk alam bandar yang bertujuan untuk mengukur manfaat kesihatan mental dan fizikal.
"Kajian terdahulu telah mendokumentasikan hubungan kuat antara hubungan dengan alam semula jadi dan kesihatan mental," tambah pengarang kanan Anne Guerry, ketua pegawai strategi dan ketua saintis di NatCap. "Tetapi dengan kebanyakan kajian, anda sama ada tidak boleh menyimpulkan pautan kausal, ia tidak boleh digeneralisasikan dengan mudah, atau ia tidak direka untuk membezakan kesan pelbagai jenis alam semula jadi. Analisis ini membantu mengisi jurang itu."
Kajian itu menyatukan data daripada hampir 5,900 peserta merentas 78 kajian eksperimen berasaskan lapangan, termasuk ujian terkawal rawak dan kajian intervensi pra-pasca.
Hebatnya, para penyelidik mendapati bahawa hutan bandar mempunyai kesan yang lebih mendalam dalam mengurangkan kemurungan dan kebimbangan daripada jenis ruang hijau yang lain, dan bahawa orang dewasa muda mendapat manfaat yang lebih ketara - satu pandangan penting memandangkan kebanyakan gangguan kesihatan mental timbul sebelum umur 25 tahun.
Implikasi Praktikal untuk Perancangan Bandar
Kajian ini menekankan kepentingan mewujudkan pelbagai jenis ruang hijau. Walaupun taman bandar besar dan hutan bandar tidak ternilai, para penyelidik juga menyokong pembangunan "taman poket" yang lebih kecil dan penanaman pokok jalanan tambahan untuk meningkatkan kebolehcapaian.
Malah campur tangan yang lebih kecil, seperti memasang tingkap dengan pemandangan ruang hijau atau menyediakan ruang yang tenang dan penuh dengan alam semula jadi untuk aktiviti komuniti, boleh memberikan manfaat kesihatan mental.
Kajian itu juga telah memberi kesan kepada kehidupan seharian Li.
Dia berjalan kaki ke pejabat lebih kerap dan mendapati bahawa dia semakin ingin tahu tentang burung dan tumbuhan yang dilihatnya di sepanjang laluan.
"Saya juga bercakap dengan rakan-rakan saya tentang berfikir cara ini dan menggalakkan mereka untuk melihat bagaimana detik-detik kecil dengan alam semula jadi boleh membuat perubahan," tambahnya. "Kerja ini telah membantu saya melihat bahawa alam semula jadi bandar bukan sahaja baik untuk bandar - ia baik untuk kita."
Pengarang bersama tambahan dari Universiti Stanford dan institusi lain, termasuk Universiti Leiden, Universiti Negeri Michigan, Universiti Lanzhou, Sekolah Kesihatan Awam Harvard TH Chan dan Universiti Heidelberg, menyumbang kepada kajian ini.