Satu kajian baru mendedahkan bagaimana rasa malu pergigian menghalang ramai daripada mendapatkan penjagaan yang diperlukan, memburukkan lagi ketidaksamaan kesihatan mulut. Penyelidik menyeru agar tidak menghakimi, penjagaan inklusif untuk memerangi isu ini.
Dalam kajian baru-baru ini yang menyampaikan panggilan bangun kepada komuniti penjagaan kesihatan, para penyelidik telah mendapati bahawa perasaan malu di sekeliling isu pergigian boleh menghalang individu daripada mendapatkan rawatan yang diperlukan, memburukkan lagi ketidaksamaan kesihatan mulut.
Kajian yang dijalankan oleh Louise Folker, Esben Boeskov Øzhayat dan Astrid Pernille Jespersen dari Universiti Copenhagen, Luna Dolezal, dari Universiti Exeter, Lyndsey Withers, seorang sukarelawan komuniti, Martha Paisi, dari Sekolah Pergigian Peninsula di Universiti Plymouth, dan Christina Worle, seorang doktor gigi, menekankan kesan yang berakar umbi daripada malu pergigian.
"Malu boleh membantu menjelaskan mengapa sesetengah orang tidak suka mendedahkan gigi mereka kepada doktor gigi atau memberitahu mereka bahawa mereka merokok atau mempunyai diet yang tidak baik," kata Dolezal, seorang profesor di Universiti Exeter dan ketua projek penyelidikan Shame and Medicine, dalam satu kenyataan berita.
"Ini boleh mengubah rasa malu pergigian menjadi lingkaran yang menguatkan diri, di mana rasa malu tentang kesihatan mulut boleh membawa kepada tingkah laku kesihatan mulut yang malang, yang berpotensi memperhebatkan isu kesihatan mulut dan ketidaksamaan, yang membawa kepada lebih rasa malu," tambahnya.
Para penyelidik menyoroti bagaimana individu, terutamanya mereka dari latar belakang yang terdedah atau yang mengalami kekurangan, trauma atau penderaan, dipengaruhi secara tidak seimbang oleh rasa malu pergigian. Fenomena ini sering membawa kepada penurunan nilai diri, pengasingan sosial dan pengabaian penjagaan kesihatan mulut, sekali gus memburukkan keadaan mereka.
Rasa malu, baik yang disengajakan dan tidak disengajakan, boleh dipupuk oleh pengamal penjagaan kesihatan. Walau bagaimanapun, menggunakan rasa malu untuk cuba memotivasikan tingkah laku kesihatan yang positif tidak menjamin perubahan yang bermanfaat.
"Adalah penting untuk mempunyai persekitaran yang tidak menghakimi di mana pesakit berasa amanah dan diberi kuasa untuk mengutamakan kesihatan mulut mereka," tambah Dolezal.
Kajian itu, diterbitkan dalam Pergigian Komuniti dan Epidemiologi Mulut, menekankan keperluan bagi mereka dalam bidang pergigian dan bidang kesihatan dan penjagaan sosial yang berkaitan untuk dilatih dalam "kompetensi malu." Ini melibatkan pemahaman dan menangani halangan sistemik yang menyumbang kepada rasa malu pergigian, mereka bentuk persekitaran penjagaan yang empati dan inklusif, dan mengenal pasti dan mengurangkan dinamik rasa malu dalam dasar dan amalan.
Latihan sedemikian boleh membawa kepada perubahan sistemik, memastikan penciptaan persekitaran yang menyokong di mana individu berasa selamat dan bermotivasi untuk mendapatkan penjagaan pergigian yang mereka perlukan.
Para penyelidik juga menunjukkan bahawa struktur bayaran penjagaan kesihatan boleh memburukkan lagi rasa malu pergigian, menunjukkan keperluan untuk pembaharuan dasar untuk menjadikan penjagaan pergigian lebih mudah diakses dan kurang menjengkelkan.
Penemuan ini adalah sebahagian daripada projek Kesihatan Pergigian Sepanjang Hayat di Universiti Copenhagen, yang bertujuan untuk mengenal pasti halangan kepada kesihatan mulut dalam tetapan penjagaan warga tua Denmark dan mengakui kesan ketara malu pergigian dalam persekitaran ini.
sumber: University of Exeter